پیش از آغاز شهریورماه، بارها زمزمه‌هایی از پایان خاموشی‌های برنامه ‌ریزی‌ شده به گوش رسید و در روزهای اخیر نیز مسئولان از نبود خاموشی در نیمه دوم شهریور خبر داده‌اند؛ وعده‌ای که طبیعتاً مردم بر اساس آن برای روزهای پیش رو برنامه‌ریزی می‌کنند و انتظار دارند این سخنان، پشتوانه‌ای از برنامه‌ریزی و اطمینان مدیریتی داشته باشد.

مردم ایران در سال‌های اخیر ثابت کرده‌اند که در برابر دشواری‌های اقتصادی، اجتماعی و حتی شرایط سخت و غیرمنتظره، از سعه صدر بالایی برخوردارند. اما صبوری مردم نباید به این معنا تلقی شود که می‌توان وعده‌ای داد و چند روز بعد خلاف آن عمل کرد.

مردم شاید قطعی برق را تحمل کنند، اما بلاتکلیفی و بی‌اعتمادی ناشی از وعده‌های محقق‌نشده را به‌مراتب سخت‌تر تحمل خواهند کرد.

اگر قرار است خاموشی ادامه داشته باشد، بهتر است مسئولان با صراحت و قاطعیت آن را اعلام کنند تا مردم تکلیف خود را بدانند. اگر قرار است خاموشی‌ها پایان یابد نیز انتظار می‌رود این تصمیم با بررسی دقیق و اطمینان از توان شبکه اعلام شود و مسئولان بر سخن خود بایستند.

مدیریت افکار عمومی با وعده‌های خوشایند اما نامطمئن، نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه سرمایه اعتماد عمومی را نیز فرسوده خواهد کرد.

از سوی دیگر، شماره ۱۲۱ که برای پیگیری و اعلام مشکلات برق معرفی شده، در عمل به یک شماره تشریفاتی تبدیل شده است تا ابزاری برای حل مسئله.

وقتی شهروندی با این سامانه تماس می‌گیرد و نتیجه‌ای جز پاسخ‌های تکراری دریافت نمی‌کند، طبیعی است که احساس کند حتی مسیر پیگیری نیز عملاً راه به جایی نمی‌برد.

مردم در شرایط دشوار کشور تا امروز کم نگذاشته‌اند و همراهی کرده‌اند؛ اما اینها سرمایه‌ای نیست که بتوان بی‌پایان از آن هزینه کرد.کاش نه وعده‌ای داده شود که امکان تحققش محل تردید است و نه شماره ۱۲۱ به ابزاری تبدیل شود که به جای حل مشکل، نمک بر زخم مردمی بپاشد که همین حالا نیز با خاموشی و مشکلات متعدد دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

  • نویسنده : سیدهادی شاطرموسوی