توران | سیدهادی شاطرموسوی: با نزدیکی به آغاز فصل تابستان و شروع موج سفرهای داخلی، شهر تبریز بار دیگر به یکی از مقاصد اصلی گردشگری کشور تبدیل شده است. در این میان، مجموعهی تاریخی بازار تبریز – بزرگترین بازار سرپوشیده جهان و اثری ثبتشده در فهرست جهانی یونسکو – در هفتههای اخیر با حجم بالایی از رفتوآمدها مواجه شده؛ رفتوآمدهایی که نهتنها از سوی گردشگران، بلکه از جانب شهروندان تبریزی نیز انجام میگیرد.
اما آنچه این حضور پرشمار را با چالش مواجه کرده، پدیدهی تکراری و مزمن سد معبر توسط برخی بازاریان است. بساطگستری در مقابل حجرهها، چیدن اجناس در مسیرهای باریک، و بیتوجهی به معبر عمومی، باعث شده است در بسیاری از راستهها و تیمچههای بازار، ترافیک انسانی شکل بگیرد و عبور و مرور برای شهروندان و مسافران، به تجربهای دشوار و خستهکننده تبدیل شود.
در حالیکه بازار تاریخی تبریز ظرفیت بزرگی برای تقویت گردشگری، اقتصاد محلی و حفظ هویت فرهنگی دارد، نبود نظارت یکپارچه و قاطع بر نظم عمومی در این فضای ارزشمند، میتواند به مرور جایگاه آن را در ذهن بازدیدکنندگان و حتی شهروندان تبریزی تضعیف کند.
این وضعیت، پرسشی جدی را در ذهن بسیاری از دلسوزان مدیریت شهری ایجاد کرده است:
آیا اگر چنین سد معبری در خارج از محدودهی بازار تاریخی و توسط صنوفی دیگر رخ میداد، شهرداری با شدت بیشتری برخورد نمیکرد؟
بهنظر میرسد گستردگی بازار، ماهیت تاریخی آن، و وجود برخی حساسیتهای صنفی باعث شده تا واکنشها با نوعی ملاحظه و محافظهکاری همراه باشد.
حال، سؤال اساسی این است:
آیا وقت آن نرسیده که مسئولان شهری، به جای مماشات با متخلفان، رویکردی یکسان و قاطع در برابر همهی اشکال سد معبر در سطح شهر اتخاذ کنند؟
حفظ این گنجینهی تاریخی، نیازمند عزمی جدی و مدیریتی منسجم است؛ مدیریتی که در آن منافع عمومی بر روابط خاص و ملاحظات صنفی ارجحیت داشته باشد.
بازار تبریز، تنها محل کسب نیست؛ بخشی از حافظهی تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ماست که برای تداوم شکوهش، به نظمی درخور شأن خود نیاز دارد.
- نویسنده : سیدهادی شاطرموسوی
- منبع خبر : اختصاصی توران
Monday, 8 December , 2025